Redakcja Naszsenior

 

Stwardnienie rozsiane o późnym początku

Stwardnienie rozsiane (SM) jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną ośrodkowego układu nerwowego. Początek choroby ujawniający się po 50 roku życia określamy mianem SM o późnym początku. Wyjątkowo rzadko schorzenie pojawia się po 60 roku życia. U osób starszych SM może doprowadzić w krótkim czasie do nieodwracalnej niepełnosprawności. Czas przeżycia u tych pacjentów, od momentu rozpoznania choroby, jest krótszy niż ma to miejsce w przypadku zdiagnozowania SM u osób w wieku 20-40 lat. Rozpoznanie stwardnienia rozsianego u osób po 50 roku życia jest trudne, gdyż należy odróżnić to schorzenie od innych jednostek chorobowychCzytaj dalej


Delirium u seniorów

Delirium (majaczenie) zwane także stanem ostrego splątania oraz ostrym zespołem mózgowym, dotyka najczęściej osób w podeszłym wieku hospitalizowanych lub przebywających w domach opieki społecznej. Mózg osoby starszej jest szczególnie narażony na zaburzenia homeostazy spowodowane zachwianym metabolizmem ośrodkowego układu nerwowego. Co może doprowadzić do wspomnianych zaburzeń metabolizmu? – zatrucie stosowanymi lekami lub alkoholem – infekcje bakteryjne i wirusowe – zapalenie zatok przynosowych – niedożywienie – hipoglikemia (gwałtownie zmniejszenie się stężenie glukozy we krwi poniżej dopuszczalnej normy) – hipotonia (niedociśnienie) powstała na skutek sepsy, zawału serca bądź zatrucia lekami – hipertonia (nadciśnienie)Czytaj dalej


Dieta w chorobie Hashimoto

Choroba Hashimoto to przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy. Leczenie tego schorzenia składa się z farmakoterapii oraz stosowania zbilansowanej diety dostarczającej składników potrzebnych do produkcji hormonów tarczycy. Wspominane hormony odpowiadają za normowanie tempa metabolizmu w organizmie, a więc ich niedobór doprowadza do spadku całkowitej przemiany materii, a to z kolei powoduje wzrost masy ciała. Podaż energii musi być indywidualnie ustalona i adekwatna do stylu życia pacjenta. U osób cierpiących na chorobę Hashimoto często stwierdza się niedożywienie białkowo-kaloryczne, które w konsekwencji prowadzi do pogorszenia funkcjonowania tarczycy. Powyższy stan może spowodować dodatkowy spadek metabolizmuCzytaj dalej


Fibromialgia – życie z bólem

Fibromialgia jest chorobą reumatyczną dotykającą ścięgien i mięśni. Schorzenie to nie ma określonej przyczyny, ale często jest rozpoznawane u osób o określonym profilu osobowości, a mianowicie u perfekcjonistów, których organizmy są przeciążone nadmiarem obowiązków. Głównym i najbardziej uciążliwym objawem fibromialgii jest ból mięśni, który może mieć charakter pulsujący, kłujący, świdrujący. Ból występuje zazwyczaj w okolicy karku, łopatek, miednicy i rąk, niemniej jednak każda część ciała może zostać objęta chorobą. Na dalszym etapie rozwoju schorzenia dochodzi do wystąpienia dysfunkcji neurologicznych, czyli mrowienia, pieczenia. Powyższe objawy mogą mieć różny stopień intensywności. WyczerpanieCzytaj dalej


Żywienie w chorobie wrzodowej

Choroba wrzodowa polega na tworzeniu się ubytków błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego (najczęściej żołądka i dwunastnicy) sięgających do warstwy mięśniowej. Schorzenie ma charakter przewlekły, gdyż okresy remisji przeplatają się z nawrotami choroby. Jako najczęstszą przyczynę powstania wrzodu trawiennego wymienia się zakażenie H. pylori i częste stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Pacjenci cierpiący na chorobę wrzodową powinni przestrzegać zasad specjalnej diety, aby nie dopuścić do zaostrzenia schorzenia. Zasady odżywiania u osób chorych polegają na doborze produktów, które nie zalegają długo w żołądku, są łatwo wchłanianie z przewodu pokarmowego i nieCzytaj dalej


Witamina C i jej źródła

Kwas askorbinowy nie jest wytwarzany w organizmie ludzkim, jak również nie może być w nim magazynowany, dlatego należy dbać o dostarczenie odpowiednich ilości tej witaminy wraz z pożywieniem bądź z suplementami diety. Najlepiej dostarczać witaminę C wraz z warzywami i owocami, gdyż w tej postaci jest ona 3-5 krotnie lepiej wchłaniana i przez dłuższy czas zachowuje właściwe stężenie w ustroju. Dlaczego tak się dzieje? Kwas askorbinowy występujący w roślinach jest zabezpieczony przed rozkładem dzięki substancjom organicznym, takim jak flawonoidy czy karotenoidy. Substancje te mogą również intensyfikować działanie omawianej witaminy. StężenieCzytaj dalej


Aloes – czy znasz jego właściwości prozdrowotne?

Na świecie istnieje 20 gatunków aloesu, które uznaje się za lecznicze, natomiast w dermatologii stosowane są 2 następujące gatunki: aloes zwyczajny i aloes drzewiasty. Aloes zwyczajny hodowany jest w szklarniach oraz występuje jako roślina doniczkowa. Miąższ tej rośliny składa się głównie z wody, a sucha masa zawiera takie składniki jak: – kwasy tłuszczowe (linolowy, linolenowy, arachidonowy) – aminokwasy egzogenne, których organizm człowieka nie potrafi samodzielnie syntetyzować i muszą one być dostarczane wraz z pokarmem – polisacharydy (mannoza, glukoza, galaktoza i wiele innych o działaniu odtruwającym i przeczyszczającym) – błonnik pokarmowyCzytaj dalej


Parabeny – bezpieczne czy nie?

Parabeny (inaczej nipaginy) są stosowane przy produkcji kosmetyków, leków i żywności, jako konserwanty. W kosmetykach najczęściej spotyka się takie parabeny jak: metyl-, etyl-, propylparaben. Praktycznie w każdej pomadce, kremie, czy balsamie można trafić na zawartość powyższych substancji. Konserwanty używane są również do produkcji wyrobów hipoalergicznych oraz kosmetyków dla dzieci. Parabeny obecne są w kroplach i płynach do oczu, kremach i maściach przystosowanych do nakładania na skórę lub błony śluzowe. W żywności nipaginy pojawiają się pod postacią estrów oznaczonych na opakowaniach jako E218, E214, E216. Warto zauważyć, że omawiane substancje nieCzytaj dalej