Terapia DDA

Wydarzenia, których doświadczamy w dzieciństwie mogą mieć wpływ na całe nasze dorosłe życie. Co jednak robić, kiedy zamiast beztroskich wspomnień mamy traumatyczne przeżycia? Z pomocą może przyjść terapia.

Syndrom DDA

Syndrom DDA, czyli syndrom Dorosłego Dziecka Alkoholika jest określany jako zespół utrwalonych cech osobowości, a także schematów działania, które kształtują się u dziecka z powodu dorastania w rodzinie, w której był problem alkoholowy. Zaburzenia te powodują liczne problemy dotyczące relacji z innymi osobami oraz z samym sobą, ze swoimi emocjami. Mają one podłoże psychologiczne.

Terapia DDA

Aby pomóc ludziom z syndromem DDA w walce o normalne życie powstały specjalne terapie DDA. Jest to forma wsparcia i leczenia psychologicznego dorosłych obecnie osób, które jako dzieci wychowywały się w domu, w którym jedno lub dwoje rodziców miało problem z alkoholem. Osoby z syndromem DDA wychowywały się w ciężkich dla dziecka warunkach. Sytuacje, jakich doświadczały zmusiły je do wytworzenia w sobie cech i zachowań, które pomagały im przetrwać trudne chwile. Niestety wraz z upływem lat cechy te zaczęły stanowić poważne ograniczenia i przeszkody w normalnym funkcjonowaniu w dorosłym życiu.

Na terapie DDA powinny zdecydować się osoby, które mają problemy emocjonalne, np.:

  • ciągłe poczucie niepokoju
  • niskie poczucie własnej wartości
  • poczucie pustki
  • pesymizm
  • odczuwanie wstydu
  • problemy z koncentracją
  • przekonanie o samowystarczalności
  • wycofanie, unikanie ryzyka i samorozwoju
  • niskie poczucie kompetencji

Problemy osób z syndromem DDA mogą dotyczyć również relacji z innymi ludźmi, np.:

  • lęk przed wchodzeniem w związki
  • lęk przed rodzicielstwem
  • trudności w rozmawianiu o własnych emocjach
  • trudności w komunikacji
  • lęk przed wchodzeniem w relacje
  • zbyt duże poczucie odpowiedzialności za działania innych ludzi
  • problemy z rozwiązywaniem konfliktów

Jak wygląda Terapia DDA?

Terapia DDA może być prowadzona indywidualnie lub grupowo. Zazwyczaj trwa około 1-2 lata. Jej celem jest udzielenie wsparcia osobie z syndromem DDA. Terapeuta pomaga uporządkować oraz nazwać trudne przeżycia z dzieciństwa. Istotnym elementem jest także uświadomienie osobie borykającej się z syndromem DDA, że nie ponosi odpowiedzialności za to co wydarzyło się w jej domu rodzinnym.

Terapia DDA nie sprawi, że osoba z syndromem DDA nagle zapomni o wszystkich swoich złych wspomnieniach z dzieciństwa. Istnieją jednak badania, które pokazują, że leczenie daje wiele korzyści – powoduje wzrost poczucia sensu i satysfakcji z życia, pozwala kontrolować i rozumieć własne emocje, a także ma pozytywny wpływ na relacje z innymi ludźmi.



« (Poprzedni artykuł)
(Następny artykuł) »



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *