Choroba wrzodowa – nie ignoruj jej

Choroba wrzodowa – nie ignoruj jej

Choroba wrzodowa związana jest z powstaniem ubytków w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy. Nieleczone schorzenie doprowadza do rozwoju powikłań, w tym nawet do zagrożenia życia. Jeśli wrzody są prawidłowo leczone, dochodzi do ich wygojenia i odbudowania śluzówki. Wewnątrz żołądka i dwunastnicy musi być zachowana równowaga kwasowo-zasadowa poprzez zobojętnianie kwasu solnego przez jony zasadowe. Śluz, jako czynnik ochronny uniemożliwia szkodliwy wpływ kwasu solnego na błonę śluzową. W momencie dojścia do osłabienia mechanizmów obronnych, bądź przewagi czynników uszkadzających, mamy do czynienia z powstaniem wrzodu.

Schorzenie jest diagnozowane przy użyciu endoskopu, co pozwala obejrzeć śluzówkę żołądka i pobrać wycinki do badania histopatologicznego. Istnieje możliwość wykonania nieinwazyjnych testów diagnostycznych w celu potwierdzenia zakażenia Helicobacter pylori.

Jakie są objawy choroby wrzodowej:

– ból w nadbrzuszu

– zgaga, niestrawność

– spadek masy ciała, zmęczenie

Dolegliwości często są skorelowane z rodzajem spożywanych pokarmów, częstotliwością i objętością posiłków. Jeśli zauważymy tak poważne symptomy jak: smoliste stolce, krwawe wymioty, silny ból brzucha, należy natychmiast wezwać karetkę, gdyż mogło dojść do perforacji wrzodu.

Przyczyny choroby wrzodowej:

– zapalenie błony śluzowej żołądka w wyniku zakażenia bakterią Helicobacter pylori, która jest przenoszona drogą pokarmową oraz przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną.  100% wrzodów dwunastnicy i 80% wrzodów żołądka wywołane jest przez tę bakterię, która posiada umiejętność wiązania się ze śluzówką żołądka i niszczenia jej powierzchni. Nie każdy zarażony człowiek zachoruje na chorobę wrzodową, większość ludzi zostanie jedynie nosicielami ze współistniejącym bezobjawowym zapaleniem śluzówki żołądka. W populacji 70-latków około 70% seniorów jest zarażona Helicobacter Pylori.

– terapia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi np. kwasem acetylosalicylowym, który niszczy śluzówkę żołądka

– predyspozycje genetyczne np. zwiększona ilość komórek okładzinowych żołądka wytwarzających zbyt kwaśny sok żołądkowy

– palenie papierosów, które pogarsza przebieg choroby wrzodowej, przyspiesza rozwój powikłań i wcześniejszych nawrotów choroby

– terapia sterydami

– chemioterapia, radioterapia

– choroby ogólnoustrojowe np. choroba Leśniowskiego-Crohna (występowanie wrzodów w różnych odcinkach przewodu pokarmowego)

– nadmierny stres, nerwica

– zbyt szybkie tempo życia, nieregularne odżywianie się

Powikłania:

– Perforacja wrzodu

Perforacja wynika z wadliwego leczenia choroby, bądź całkowitego zaniechania terapii przez pacjenta. Dochodzi do przedziurawienia ściany żołądka lub dwunastnicy na całej jej grubości, a w konsekwencji do wypłynięcia treści pokarmowej poza przewód pokarmowy. Ten stan przejawia się jako nagły ból w nadbrzuszu wraz z towarzyszącymi wymiotami, zimnymi potami i bladością skóry. Wrzód drążący może doprowadzić do zapalenia otrzewnej.

– Zwężenie lub zamknięcie odźwiernika żołądka

Ten stan prowadzi do częściowej lub całkowitej niedrożności przewodu pokarmowego. Treść pokarmowa zaczyna zalegać, a pacjent chudnie oraz cierpi na nudności, wymioty.

Pamiętajmy, że wiosna i jesień sprzyjają uaktywnieniu schorzenia, a nieleczone wrzody mają tendencję do pogłębiania się.



« (Poprzedni artykuł)



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *