Łupież i łojotokowe zapalenie skóry głowy

Łupież i łojotokowe zapalenie skóry głowy (ŁZS) są najczęściej diagnozowanymi schorzeniami owłosionej skóry głowy. Czynnikiem predysponującym do rozwoju ŁZS jest namnożenie się grzybów Malassezia furfur. Grzyb ten należy do prawidłowej mikroflory skóry głowy, a jego wzmożony rozwój następuje w środowisku bogatym w lipidy. Poczyniono też obserwacje na podstawie których wiadomo, że u osob cierpiących na chorobę Parkinsona, padaczkę oraz u osób po udarach mózgu dochodzi do zwiększonego wytwarzania łoju (zwłaszcza po stronie objętej niedowładem na skutek porażenia nerwu twarzowego), co może skutkować rozwojem ŁZS. Wiadomo także, iż istnieje korelacja między występowaniem zespołu metabolicznego X a nasileniem objawów ŁZS. Pacjenci cierpiący na oba wymienione schorzenia posiadają niższe stężenie frakcji HDL cholesterolu, czyli tzw. dobrego cholesterolu. Stwierdzono, iż pojawienie się łojotokowego zapalenia skóry może poprzedzić zaistnienie zespołu metabolicznego X.
Łupież objawia się zwiększonym złuszczaniem naskórka. Na zdrowej skórze głowy złuszczanie starych komórek i zastępowanie ich nowymi komórkami trwa około 28 dni, natomiast w przypadku skóry z łupieżem mechanizm ten podlega przyspieszeniu do 7-15 dni.
Jakie są przyczyny wewnętrzne powstawania łupieżu:
– zaburzenia hormonalne
– stres
– nadmierne spożywanie cukrów prostych i tłuszczów nasyconych
– osłabienie organizmu
– długotrwałe zmęczenie
– predyspozycje genetyczne
Zewnętrzne przyczyny rozwoju łupieżu:
– nadużywanie środków do stylizacji włosów
– niedokładne spłukiwanie szamponu
– zbyt rzadkie mycie głowy
– nieprawidłowe stosowanie farb do włosów
Objawy łupieżu nasilają się zimą oraz podczas przebywania w klimatyzowanych pomieszczeniach.                                                                Leczenie 
Leczenie łupieżu polega na stosowaniu szamponów, które można nabyć bez recepty. Preparaty takie powinny zawierać środki przeciwgrzybicze np. ketokonazol, flutrimazol, klotrimazol, mikonazol. Szampon z ketokonazolem w stężeniu 2% jest skuteczny w oczyszczaniu skóry głowy oraz w przeciwdziałaniu nawrotom łupieżu przy profilaktycznym stosowaniu preparatu raz w tygodniu. Równie skuteczny w leczeniu łupieżu o stopniu nasilenia od umiarkowanego do ciężkiego są specyfiki zawierające w składzie siarczek selenu.
Warto uzupełnić leczenie łupieżu odpowiednią dietą, bogatą w witaminy z grupy B. Witaminę B6, która jest bardzo istotna dla zachowania zdrowej skóry głowy, odnajdziemy w orzechach, drożdżach, kiełkach pszenicy, bananach, jajach, produktach mlecznych. Minerałem, który wpływa na stan owłosionej skóry głowy jest także siarka. Podstawowym źródłem siarki w diecie człowieka są produkty wysokobiałkowe – mięso, jaja, mleko. Warto zadbać także o odpowiedni poziom witaminy A w diecie. Znajdziemy ją w niektórych tłustych rybach morskich, wątrobie i podrobach zwierzęcych, maśle, mleku i produktach mleczarskich, jajach, jarmużu, szpinaku, dyni, marchwi, pomidorach, czerwonej papryce. W walce o zdrową skórę głowy pomoże też witamina E, a szukać jej należy w olejach roślinnych, orzechach, nasionach dyni, nasionach słonecznika, sezamie, migdałach, awokado, roślinach strączkowych. Witamina E zawarta jest także w gruboziarnistych produktach zbożowych, ciemnozielonych warzywach. Warto suplementować też dietę preparatami krzemu, bądź pić napary ze skrzypu polnego i z pokrzywy.

 



« (Poprzedni artykuł)
(Następny artykuł) »



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *