Tężyczka – co to takiego?

Tężyczka – co to takiego

Mrowienie i drętwienie kończyn oraz twarzy, sztywność i skurcze mięśni – objawy często są uznawane za normę w starszym wieku, jednak przyczyną może być tężyczka. Czym jest tężyczka, jak się objawia i jak wygląda leczenie?

Tężyczka może mieć postać jawną lub utajoną:

Tężyczka jawna (hiperkalcemiczna) może być spowodowana przez:

  • Usunięcie przytarczyc;
  • Dysfunkcja przytarczyc;
  • Hiperkalcemię (niedobór wapnia) w wyniku np. zespołu upośledzonego wchłaniania jelit, ostrego zapalenia trzustki, czy niedoboru witaminy D;
  • Stosowanie diuretyków pętlowych (silnych leków moczopędnych).

Tężyczka utajona, inaczej spazmofilia może być spowodowana niedoborem magnezu oraz problemami z oddychaniem (hiperwentylacją).

Do osób szczególnie narażonych na wystąpienie tężyczki należą chorzy na alergię, choroby tarczycy oraz cukrzycę.

Objawy tężyczki mogą mieć różną postać i stopień nasilenia, diagnoza często jest utrudniona, ponieważ objawy mogą być mylnie przypisywane innym schorzeniom.

Objawy tężyczki jawnej:

  • Mrowienie twarzy i palców,
  • Napięcie i skurcze mięśni – skurcze mogą objąć mięśnie krtani i utrudniać oddychanie, co zagraża życiu;
  • Uczucie rozdrażnienia i niepokoju – może dojść do ataku paniki z towarzyszącymi trudnościami w oddychaniu;
  • Zaburzenia pamięci, trudności w koncentracji;
  • Przewlekłe zmęczenie.

Tężyczka utajona może nie dawać żadnych objawów lub mogą one mieć nieswoisty charakter. Istnieją jednak objawy, które mogą wskazywać na prawdopodobieństwo występowania tej dolegliwości:

  • Uderzenie brzegu mięśnia żwacza za pomocą młoteczka uaktywnia mimowolny skurcz twarzy – tzw. objaw chwostka;
  • Przykurcz czwartego i piątego palca dłoni z jednoczesnym rozciągnięciem kciuka – tzw. dłoń położnika.

 

Tężyczka – leczenie

Diagnozę stawia się na podstawie wywiadu z pacjentem oraz wyników badań: parathormon (PTH). Leczenie tężyczki polega na podawaniu soli wapnia w trakcie pobytu na oddziale szpitalnym. Często konieczne jest stosowanie preparatów uzupełniających poziom wapnia, magnezu oraz witaminy D.

Zapobiegawczo zaleca się stosowanie diety bogatej w wapń:

  • Mleko;
  • Sery;
  • Ryby: szprotki wędzone, sardynki, łosoś;
  • Soja;
  • Orzechy;
  • Warzywa: brokuły, fasola, pietruszka.


« (Poprzedni artykuł)



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *